Ayışığı Günlüğü...~(^_^)~
Sayfaya git: Önceki, 1, 2, 3, 4 ... 38, 39, 40, Sonraki

Sailor Moon Forum -> Fanart ve Fanfic -> Sailor Moon Fan Fictions

 
Yazar Mesaj
PRİNCESS SERENİTY
Kullanıcı Eşyası

Alışıyorum Galiba?
Alışıyorum Galiba?



Yaş: 20
Kayıt: 27 Ksm 2009
Mesajlar: 149
Nerden: En güzel düşlerden....
Teşekkür: 30

Durumu: Çevrimdışı

Ayışığı Günlüğü...~(^_^)~ Konu: Yanıt: GÜnlük Alıntıyla Cevap Gönder
hadi canım berde bölüm göremiom bennnnnnnnnnnn Çıldırmış Durumda Çıldırmış Durumda

En Yukarı Git
Kullanıcının profilini görüntüle Özel mesaj gönder 29 Ksm 2010 16:59
jandark
Kullanıcı Eşyası

Ay Savaşçısı
Ay Savaşçısı



Yaş: 31
Kayıt: 17 Ağu 2007
Mesajlar: 728
Puan: 350
Nerden: Kristal Tokyo
Teşekkür: 261

Durumu: Çevrimdışı

Ayışığı Günlüğü...~(^_^)~ Konu: Yanıt: GÜnlük Alıntıyla Cevap Gönder
Bu gün yorgunum , çok hem de… sakın kızma bana yaptığım uzun yolculuğa ver bu durumu.
Geldim.
Umino beni hava alanından aldı. Gerçekten bu kadar sevineceğini düşünmemiştim…
Aradan hatrı sayılır bir zaman geçmesine rağmen aynı tatta devam ediyormuş her şey. Bu durumdan bu dersi çıkardım. Özlemişim de aslında. Çokta değişmiş.

Açıkçası, beni şaşırttı. Ama konuşmaya başladığı zaman eski Uminoyu yakalamak çokta zor olmadı.
Buraya önemli bir projede çalışmak için gelmiş. Alışmışa benziyor. Benimde burayı seveceğime de kesin gözüyle bakıyor. İşini aslında bir sürü anlamadığım laflarla meslek dilinde anlattı, tabi ki çok fikir sahibi olamadığımı görünce oda olayı özetledi. Büyük bir tüp geçit projesiymiş, denizin altından Asya ve Avrupa kıtası birbirine bağlanacakmış. Umino da burada çalışan mühendislerden biri.
Biraz konuşup kaynaşınca yani eski halimize dönünce söyledim ona da. “Açıkçası geldiğime bu kadar sevineceğini düşünmemiştim” dedim.
“Aa usagi öyle söyleme, insan yabancı bir yerde sevmediği bir tanıdığını bile görse seviniyor…
“Nasıl yani,” dedim. Bir an durdu. O panik haliyle “Yoo yanlış anlama senin için demedim, lütfen.”
“Çok alındım Umino böyle düşündüğünü bilmiyordum.” diye uzattım konuyu…
Aslında böyle söylemek istemediğini adım gibi biliyordum. Eskiden de Umino bize hep açıklama yapmaya çalışır, ama tarafımızdan -çok konuşuyorsun- diye dışlanırdı. Sonuçta da haklı olan Umino olurdu. “Usagi lütfen” dedi, bin pişman.
“Aa tamam şaka yaptım” dedim. Rahatlamıştı. Bir yandan acele acele yemek yerken bir yerden de konuşmasına devam ediyordu.
“Burada sana bakmakla hükümlüyüm, yoksa Naru beni öldürür. “dedi, ve bir kahkaha bastı. O an gözümde, o kahkahayla “işte Umino…” diyesim geldi. Bunlar yediğimiz akşam yemeğinde oldu. Evde yemek yokmuş. Eve de uğramadığı için dışarıda yemeyi teklif etti. İşlerin yoğunluğundan birkaç gün şantiyede olması gerekiyormuş. Şu an onun evindeyim, Umino yok… Gelirken marketten alışveriş yaptı beni eve bıraktı. Evi de bir güzel gezdirdi. Bir sürüde nasihat ta bulunup gitti.
“Usagi-chan evimin kusuruna bakma lütfen. Ama eşyalarım temizdir. Mutfakta senin artık bir şeyler yaparsın, acıkırsan… Ben birkaç gündür evde değildim zaten. Umarım sıkılmasın , aa bilgisayarım şurda sıkılırsan… Tv açabilirsin. Dur ben sana temiz nevresim çıkarıyım…”
Elinde, paketi bile açılmamış çarşafla döndü. “Bunlar ne umino” dedim.
Güldü. “Biliyorum komik gelecek ama, bir gün misafirlerim gelirse, düşüncesi ile almıştım bunları, annem hep kenarda temiz eşya bulunmalı derdi…”
Kolundaki saate bakmasıyla panik Umino haline dönüşüverdi…
“Aa çok geç kaldım ben. Usagi sen, yatağını hazırla. Yemek ye bak.. Kapıyı da kilitle ben çıkınca. Ha bu arada bir şey olursa, yan komşumuzdan yardım isteyebilirsin. İyi bir bayandır, doktor kendisi.
“Tamam “dedim. O ise bir panikle kapıyı çekip çıktı. Arkasından bakakaldım. Birden kapı çaldı tekrar, Korktum. “Usagi kilitle lütfen kapıyı” diye bağırdı. Koştum kilitledim hemen. Sonra filmlerde katilin gelmesini bekleyen kurbanlar gibi kitli kapıya yaslandım. Kapının ardından seslendi “Dikkat et kendine” “Tamam Umino” dedim… Ayak sesleri. Gitti …
Evin içine doğru korku dolu gözlerle bakındım. Sırtımı kapıya yaslamış, kalp atışımdaki ritimsizliği sakinleştirmeye çalışıyordum. Birden kafama dank etti. “Noluyor yahu.. Sanki dünyanın bütün hırsızı, uğursuzu, katili, benim peşimde. Off Umino beni de panik ettirdin. Şapşal seni…” diye söylendim.
Güldüm kendi halime…
Biraz aldığımız kurabiyelerden atıştırdım. Tv açtım, şükür bizim kanallarımızda çekiyor burada. Yatağımı düzelttim. Valizimi hiç açmadım sadece pijamalarımı aldım. Zaten Umino bana bir ev ayarlamış, sadece bir ,iki gece buradayım yani… Sanırım Naru bana orda yol göstermeye çalışırken burada da her şeyi halletmiş.
Umino yemekte “Evin hazır aslında, içini düzenlemek için çok vaktim olmadı. Biraz bende kalırsın, iş konusunu da ayarladım. Senin için yararlı bir program olacak Usagi” dedi..
Şaşırdım “ Nee işi , “ diyebildim sessizce. Umino birden başını kaldırdı, “Çalışmak için dedi… Naru iş için geldiğini söyledi bana “ Şaşırdım…
Naru keşke bunu bana da söyleseydi dedim içimden… Umino’ nun cevap arar bakışlarını yüzümde fark edince, “Aa tabiî ki çalışmak için geldim Umino” dedim, konuyu kapattım…
Şimdi düşünüyorum, Naru neden böyle bir şey yaptı diye… Sanırım benim için doğru olanı yaptı. Ben buraya gelirken bile hiç bir şeyi planlamadan geldim. Neyse ,ne olursa olsun beni benden daha çok düşünebilecek dostlarım olduğunu bilmek en güzeli. Bunun güzelliğini görmek lazım sanrım…
Umino ile çalışıcam ama ne yapıcağımı çokta bilmiyorum. Sadece İngilizcemi geliştirebilecekmişim. Alabildiğim net açıklama bu oldu… Çok yorgunum uyumak istiyorum. Dışarıda lodos var pencereden baktım, caddeye bakan bir apartman dairesi. Ev şirin, kocaman bir kitaplık var. En çok dikkatimi çeken ise Narunun resmi.

Pijamalarımı giydim. Rüzgarın uğultusu bir ninni gibi şu an benim için.
Bakalım nasıl başlayacağız burada yola. Sana bir sır vereyim mi, ben umutluyum…
Her şey iyi olacak, günlüğüm...
Hep huzurum olan ay ışığı gibi...


En Yukarı Git
Kullanıcının profilini görüntüle Özel mesaj gönder 01 Arl 2010 1:27, Değiştirme: 01 Arl 2010 12:06 (Toplamda 2 kere)
bezgin
Kullanıcı Eşyası

Beni Görmeye Alışın
Beni Görmeye Alışın

Avatar

Yaş: 31
Kayıt: 25 Eyl 2010
Mesajlar: 240
Nerden: iç anadolu
Teşekkür: 65

Durumu: Çevrimdışı

Ayışığı Günlüğü...~(^_^)~ Konu: Yanıt: GÜnlük Alıntıyla Cevap Gönder
sonunda geldi yni bölüm bi çırtıpa okuyup bitirdim çok çok teşekkürler yolunu gözleyenlerin olduğunu unutma:))))

En Yukarı Git
Kullanıcının profilini görüntüle Özel mesaj gönder 01 Arl 2010 1:38
bezgin
Kullanıcı Eşyası

Beni Görmeye Alışın
Beni Görmeye Alışın

Avatar

Yaş: 31
Kayıt: 25 Eyl 2010
Mesajlar: 240
Nerden: iç anadolu
Teşekkür: 65

Durumu: Çevrimdışı

Ayışığı Günlüğü...~(^_^)~ Konu: Yanıt: GÜnlük Alıntıyla Cevap Gönder
bu arada bi yazar içinde resim olmayan bir kitap değersizdir demiş çok severim bu sözüGülücük Dağıtıyor)

En Yukarı Git
Kullanıcının profilini görüntüle Özel mesaj gönder 01 Arl 2010 1:42
jandark
Kullanıcı Eşyası

Ay Savaşçısı
Ay Savaşçısı



Yaş: 31
Kayıt: 17 Ağu 2007
Mesajlar: 728
Puan: 350
Nerden: Kristal Tokyo
Teşekkür: 261

Durumu: Çevrimdışı

Ayışığı Günlüğü...~(^_^)~ Konu: Yanıt: GÜnlük Alıntıyla Cevap Gönder
bezgin yazmış:
sonunda geldi yni bölüm bi çırtıpa okuyup bitirdim çok çok teşekkürler yolunu gözleyenlerin olduğunu unutma:))))

Alıntı:
bu arada bi yazar içinde resim olmayan bir kitap değersizdir demiş çok severim bu sözü


Unutmak mı ? Gece uykularımdan,kalkıp ayarlamaya çalışıyorum, her şeyi... Hayranlık Besliyor
Sadece yazmak için, " Birşeyler yazıyım gitsin" demek istemiyorum... içimden gelsin, yazmama değecek şeyler olsun diye uğraşıyorum... iş-güç derken açıkçası çok vaktim olmuyor gibi, vakit yaratmak için elimden geleni yapıyorum...Resimlerle ayrı uğraşıyorum. Seviyorum da. Biraz zamanım olsa daha da çok uğraşabilirim ...

Burası bir günlük olsun istedim, benim için...
Herkes belki kendinden bir şeyler bulur diye... Katılıyorum!

" İster kabul edilsin, ister edilmesin;ben bir yazarım. Duygularım yoktur.İzler izler, kalemimle resmederim, hayatı. Kişiler değil olaylar bağlar beni. Duygularım yoktur, dediysem de görüntümün aksine korkularım vardır. Yolda yalnız yürümekten korkarım ben. Bu aralar yazlarıma malzemesiz kaldığımdan olsa gerek;yürümeye karar verdim bugün.Bir...elimde,sabah yağmur yağar korkusuna aldığım gereksiz şemsiyem, diğer elimde sıkıca tuttuğum çantam, yüreğimde korkularım... Yürümeyi bilmiyorum ki ve sanırım malzeme ararken, malzeme oldum ben. İlk adımlar isteksizce, gözler bir dolmuş telaşında,karşıdan gelen her iki ayaklı canlı potansiyel suçlu, daha bir sıkıca kavanıyor çanta. Ensede ayak sesleri bankadan yeni çektiğim 3-5 kuruşu kapıp kaçıvercek. Yürek mi dayanır buna. Adımlar hızlandıkça bileklerde bir sancı bir sancı.Yoruldum,oysa arabayla kısacıktı yol. Kısacıktı ama bu kadar güzel değildi. Önce adımlarım yavaşladı, karşıdan gelen tonton amca köpeğini gezdiriyordu. Yanımdan geçerken sımsıcak bir iyi günler'e gülümseyip karşılık verirken, küçüldüm küçüldüm küçücük oldum, çocukluğuma gittim. Tanısın tanımasın birbirine gülümseyip selam veren, çantasını hayatının en büyük kaybı gibi görmeyen insanları anımsadım. Nasıl bir eğitim sürecinden geçip, bu denli yabanileştiğimi düşündüm. Öyle ya eğitimliyim artık....Eğitildim ve sevmeyi unuttum..."(Yok durum o kadar vahim değil, sevmeyi unutmadım, Kayan Gözler unutmakta istemem Üzgün ya da Ağlıyor )

***
İçimde ki Usagi yi seviyorum ben Sihirbaz Burası bizim. Ve sizinle paylaşmaktan da memnunuz Çok Hoşlanmışa Benziyor
Acemi bir yazardan ancak bu kadar; umarım ilerleyen zamanda eksiklerimi tamamlarım, . Kayan Gözler

Neyse çokk konuşştum yinee Şaşırmış Durumda
Hepinize teşekkür ederim
Saygılarımla

Usagi Tsukino ...

En Yukarı Git
Kullanıcının profilini görüntüle Özel mesaj gönder 01 Arl 2010 11:44
bezgin
Kullanıcı Eşyası

Beni Görmeye Alışın
Beni Görmeye Alışın

Avatar

Yaş: 31
Kayıt: 25 Eyl 2010
Mesajlar: 240
Nerden: iç anadolu
Teşekkür: 65

Durumu: Çevrimdışı

Ayışığı Günlüğü...~(^_^)~ Konu: Yanıt: GÜnlük Alıntıyla Cevap Gönder
dünyadaki en idealist insanlar işlerine yeni başlayanlardırGülücük Dağıtıyor bu yüzden acamileri daha çok severim daha doğal gelir ama yazında en çok hoşuma giden şu bi karakteri hep aynı olarak yorumluyoruz yani kimse değişmez, gelişmez ya da duyguları aynı kalır... işte böyle düşünüyoruz ve yanılıyoruz insan doğası her an değişebilir azmin için tekrar teşekkürler ama kendini yormanı istemem daha lazımsınGülücük Dağıtıyor)))

En Yukarı Git
Kullanıcının profilini görüntüle Özel mesaj gönder 01 Arl 2010 14:01
jandark
Kullanıcı Eşyası

Ay Savaşçısı
Ay Savaşçısı



Yaş: 31
Kayıt: 17 Ağu 2007
Mesajlar: 728
Puan: 350
Nerden: Kristal Tokyo
Teşekkür: 261

Durumu: Çevrimdışı

Ayışığı Günlüğü...~(^_^)~ Konu: Yanıt: GÜnlük Alıntıyla Cevap Gönder
bezgin yazmış:
dünyadaki en idealist insanlar işlerine yeni başlayanlardırGülücük Dağıtıyor bu yüzden acamileri daha çok severim daha doğal gelir ama yazında en çok hoşuma giden şu bi karakteri hep aynı olarak yorumluyoruz yani kimse değişmez, gelişmez ya da duyguları aynı kalır... işte böyle düşünüyoruz ve yanılıyoruz insan doğası her an değişebilir azmin için tekrar teşekkürler ama kendini yormanı istemem daha lazımsınGülücük Dağıtıyor)))


açıklama istiyorum, özellikle şu cümle için...
Gülücük Dağıtıyor şu bi karakteri hep aynı olarak yorumluyoruz yani kimse değişmez, gelişmez ya da duyguları aynı kalır... işte böyle düşünüyoruz ve yanılıyoruz insan doğası her an değişebilir Gülücük Dağıtıyor ...
yanlış anlamadım değilmi" usagide insani bir karakter,yanlız kalmak ister, hayatında iniş çıkışlar olur" diyorsun.
beni destekler bir cümle bu değilmi... doğru anladım umarımm Şaşırmış Durumda

En Yukarı Git
Kullanıcının profilini görüntüle Özel mesaj gönder 01 Arl 2010 14:19
bezgin
Kullanıcı Eşyası

Beni Görmeye Alışın
Beni Görmeye Alışın

Avatar

Yaş: 31
Kayıt: 25 Eyl 2010
Mesajlar: 240
Nerden: iç anadolu
Teşekkür: 65

Durumu: Çevrimdışı

Ayışığı Günlüğü...~(^_^)~ Konu: Yanıt: GÜnlük Alıntıyla Cevap Gönder
kesinlikle bunu düşünüyorum dpğru anlamışsınGülücük Dağıtıyor

En Yukarı Git
Kullanıcının profilini görüntüle Özel mesaj gönder 01 Arl 2010 22:43
PRİNCESS SERENİTY
Kullanıcı Eşyası

Alışıyorum Galiba?
Alışıyorum Galiba?



Yaş: 20
Kayıt: 27 Ksm 2009
Mesajlar: 149
Nerden: En güzel düşlerden....
Teşekkür: 30

Durumu: Çevrimdışı

Ayışığı Günlüğü...~(^_^)~ Konu: Yanıt: GÜnlük Alıntıyla Cevap Gönder
çokkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkk güzel olmuş devammmmm Çok Mutlu Çok Mutlu Çok Mutlu Çok Mutlu

En Yukarı Git
Kullanıcının profilini görüntüle Özel mesaj gönder 02 Arl 2010 16:38
bezgin
Kullanıcı Eşyası

Beni Görmeye Alışın
Beni Görmeye Alışın

Avatar

Yaş: 31
Kayıt: 25 Eyl 2010
Mesajlar: 240
Nerden: iç anadolu
Teşekkür: 65

Durumu: Çevrimdışı

Ayışığı Günlüğü...~(^_^)~ Konu: Yanıt: GÜnlük Alıntıyla Cevap Gönder
yeni bölüm bekliyoruz:)

En Yukarı Git
Kullanıcının profilini görüntüle Özel mesaj gönder 03 Arl 2010 22:59
jandark
Kullanıcı Eşyası

Ay Savaşçısı
Ay Savaşçısı



Yaş: 31
Kayıt: 17 Ağu 2007
Mesajlar: 728
Puan: 350
Nerden: Kristal Tokyo
Teşekkür: 261

Durumu: Çevrimdışı

Ayışığı Günlüğü...~(^_^)~ Konu: Yanıt: GÜnlük Alıntıyla Cevap Gönder
Günlüğüm ; birkaç gün koşuşturmadan dolayı sana yazamadım…

Geleli tam altı gün oldu. Annemleri aradım , ben iyi olduğumu söylemeye çalışırken annemim ağlamaklı sesi ve babamın arkadan “Dikkat et kendine. Bak yabancısın diye seni kandırmaya çalışırlar. Herkese güvenme ,hemen git yarına biber gazı al kızım sen korkarsız ,narinsin hemen ağlama her şeye …..” tarzı konuşmalarıyla telefonu kapadım. Babama içimden tek söylediğim şey “Ahh babacığım sen kızının gerçekte kim olduğunu bilsen ,telefonla bile aramaya gerek duymazdın ” oldu…. Kızları yada Mamoruyu aramadım. Annemin onlara haber uçuracağından adım gibi eminim. Bu yüzden arama telaşına hiç girmedim.
Umino ev buldum derken ,farklı düşüncelere kapılmıştım . Ama korktuğum gibi olmadı. Çünkü Umino ev buldum derken karşı daireden bahsediyormuş. Benim için en iyisi bu olacak diye düşündüm ve evi tuttum. Sana sormadım günlüğüm , ama biliyorum kızmasın sen bana. Nede olsa bu bir acil durumdu.
Küçük bir evim var artık. Gerçi ev denemez muhtemel iki odam var, ama olsun benim için çok güzel bir ev. Uminoyla komşuyuz artık. Evimi zorda olsa 3 gün içinde düzene soktuk. Buradaki insanlar bizden çokta uzak değiller davranış biçimi olarak. Hatta yardımlaşma konusunda daha da fark atarlar…
Uminoyla işyerine de gittim bu arada. Geçici olarak da olsa yanlarında durabileceğim. Tam olarak bir işim yok ama tercümanlık gibi bir işim olacak sanırım. Japonya dan gelen makinelerin çevirisini yapabilirmişim. Öyle dediler. Olsun buda bir şeydir. Hatta şu an için çok iyi bir şey. Geçen yaz kızların zoruyla gittiğim İngilizce kursu burada işim yarayacak sanırım. Hem geliştirmek içinde pratik olur değil mi?
Uminoyla ilk olarak gittik bir ofis binası. Umino geçtiğimizi katları tek tek anlattı. Büyük bir odaya girdik. Masalar üzerinde çeşitli projeler açıktı. Biraz dağınık bir yerdi. İçerde 4 kişi vardı. Hakkımda konuştuklarını anladım. Ama ne dediklerini anlayamadım. Bir ara Umino “Oo hayır hayır ..” dediğini anladım sadece. Neler olduğunu sorduğumda “Seni kız arkadaşım zannettiler.” dedi . Bu arada yaşlıca bir adam Uminoya “ İngilizce biliyor mu?” diye sormuş. Umino başıyla evet manasında onayladı bu soruyu. Adam bana dönerek ,”Benim adım Kenan , sizin adınız nedir? “dedi… Bir an donup kaldım ,ama toparlandım “ Aa şey Usagi adım Usagi Tsukino” dedim. Kenan bey devam etti, “Ben buranın proje sorumlusuyum. Mühendisim . bu arkadaşlarda ben gibi mühendistir. Umino da dahil. Yabancı arkadaşlarımız var. İsviçreden, İngiltereden, Almanyadan … Çabuk alışırsın muhtemelen. Umarım iyi anlaşırız, şirin kız “dedi . diğer arkadaşları da tanıştırdı, odadan çıktı. Onun odadan çıkmasıyla, ortamda garip bir rahatlama hissettim. Arkadaşlardan biri bana dönüp “Şanslısın , şirin kız bir puan önde başladın,güne” dedi ve güldü. İlk olarak hareketlerini yadırgadım.(Şu an böyle düşünmüyorum)
Odanın ortasında sıkılgan bir halde bekleyen ben ve etrafımda tanımadığım birkaç insan. Bazen garip bazen nitelikli sorulan sorular… Benim için gergin birkaç dakika içinde olan diyaloglar
“Uminoyla arkadaşsınız demek “ başımla onaylıyorum.
“Ne zamandır peki”
“Biz okul arkadaşıyız” … Bir başkası “Hımm demek öle , çalışmak için mi geldin sen “ cevap verecekken bir başkası “Saç şeklin çok ilginç ,bu kadar uzun saç zor olmuyor” Şaşırdım , benim için en şaşırtıcı soru bu olmuştu şu an. Sonra fark ettim ki ben gibi diğerleri de bu soruya bir hayli şaşırmış. “Aa hayır uzun zamandır böyle “dedim. Umino lafa karıştı ”Ben bildim bileli Usagi, Usagi işte saçlar böyle “ diyip bir kahkaha patlattı.
Biz bu garip konulardan konuşurken içeri bir bayan girdi. Nerden bilebilirdim ki benim o an (ve daha sonrasında) kurtarıcım olacak. Bir şeyler söyleyerek girdi içeri. Tabi ben Türkçe konuştuğu için bir şey anlamadım bu konuşmadan. Beni görünce şaşırdı. Hakkımda bir şeyler söyledi (sanırım). Diğerleri de ona yine anlamadığım açıklamalar yaptılar. İnsan bir konunun içine dahil olunca bilmediği bir dil için bile yorum yapabiliyor. Orada o anki konu bendim. Muhtemel- bu kim- sorusunu sordu. Ve hakkımda merakını gidermek içinde yine bildik, soruları sıraladı .
Bana döndü “Merhaba” dedi gülümseyerek. Bende ona gülümsedim . “ İlginç hiçte Japonlara benzemiyorsun” dedi. Ne demek istemediğini anlamadım. Boş boş yüzüne baktım.

Kulağıma doğru eğildi ” İngilizce bilmiyor musun? Toparladım kendimi “Hayır biliyorum” dedim. “
“Bu güzel, öyle boş boş bakınca söylediğimi anlamadığını zannettim” dedi, devam etti “Yani bu gözlerle, Japon olduğuna inanmak zor . Mavi mi gözlerin .İlginç. Ayrıca bu saçların ,şekli de biraz garip..”
Kendimi bir an savunmasız hissettim.

Cevap verdim hemen “ Garip derken ??? “
Baktı.
“Ne biliyim ,tuhaf geldi . Şu çizgi film kahramanları gibi” dedi. Gülümsedi. Aslında kızmam lazımdı bu söze ama bu gülümsemeye kızamadım.
Adının İkra olduğunu daha sonra öğrendim. Ogün bana ilk olarak itici gelmiş olsa da, sonrasında anlaşabileceğim birisi olduğuna kanaat getirdim. İkra gün boyunca beni peşine takıp bütün binayı gezdirdi. Bütün departmanları dolaştırdı. Hiç ihmal etmeden bir güzelde açıklamalarını yaptı. Öğle yemeğini bile beraber yedik. Yemekte sohbet ettik. Tavsiyelerini dinledim. Dil konusunda bana yardım edebileceğini söyledi. Sevindim ,tabiî ki.
Uminoyla iş çıkışı biraz dolaştık. Umino “Biliyorum akşam akşam gezmeden ne anlayacağım diyebilirsin. Ama buranın akşam güzelliği de bir başka “dedi.. Ve gördüğüm manzara tek kelimeyle muhteşemdi.


Birer kahve içtik.
Ben büyülenmiş bu manzarayı seyrederken Umino “Burası bir şey değil , çok daha güzel yerler var burada, fırsat buldukça gezeriz” dedi.
Uzun zaman sonra belki ilk kez böyle bir huzur hissettim içimde. Hiç bir şey yokmuş, dert ,tasa,üzüntü, keder sadece buymuş asıl olan. Huzur…
Eve geldiğimizde ise bir sürpriz daha beni bekliyormuş. Kapıda karşılaştığımız elinde market poşetleri olan ve kapıyı açmaya çalışan bir kadın. Meğer İkra da burada ,hem de benim yan dairemde oturuyormuş.
Neyse güzel tesadüflerdi. Birkaç günümün özeti böyleydi. Yarın Pazar evdeyim. Uyumak istiyorum. Ne kadar uyuyabilirim bilmiyorum. Çokta işim var.

Evimi bir düzene sokmalıyım. Şekil itibariyle çok bir eve benzemiyor zaten. Bu dağınık haliyle de ev demek için şahit lazım.
Neyse , benden bu kadar. Daha sonra devam ederim günlüğüm
Saygılarımla
Usagi Tsukino

En Yukarı Git
Kullanıcının profilini görüntüle Özel mesaj gönder 05 Arl 2010 2:40
Neo Queen Serenity
Kullanıcı Eşyası

Beni Görmeye Alışın
Beni Görmeye Alışın

Avatar

Yaş: 22
Kayıt: 04 Arl 2010
Mesajlar: 223
Ünvan: Prenses
Teşekkür: 46

Durumu: Çevrimdışı

Ayışığı Günlüğü...~(^_^)~ Konu: Yanıt: GÜnlük Alıntıyla Cevap Gönder
nooooooooolursunnnn çabuuuk devam ettt allahh içinnnnnn

En Yukarı Git
Kullanıcının profilini görüntüle Özel mesaj gönder 05 Arl 2010 9:38
bezgin
Kullanıcı Eşyası

Beni Görmeye Alışın
Beni Görmeye Alışın

Avatar

Yaş: 31
Kayıt: 25 Eyl 2010
Mesajlar: 240
Nerden: iç anadolu
Teşekkür: 65

Durumu: Çevrimdışı

Ayışığı Günlüğü...~(^_^)~ Konu: Yanıt: GÜnlük Alıntıyla Cevap Gönder
en sevdiğim şey okurken kafamda dizi izler gibi okumaktır, bunu bana yaşatabiliyorsun, her hafta sonunu iple çekiyorum ve hep beklediğime değiyor:))) tekrardan teşekkürler Gülücük Dağıtıyor)

En Yukarı Git
Kullanıcının profilini görüntüle Özel mesaj gönder 05 Arl 2010 17:58
jandark
Kullanıcı Eşyası

Ay Savaşçısı
Ay Savaşçısı



Yaş: 31
Kayıt: 17 Ağu 2007
Mesajlar: 728
Puan: 350
Nerden: Kristal Tokyo
Teşekkür: 261

Durumu: Çevrimdışı

Ayışığı Günlüğü...~(^_^)~ Konu: Yanıt: GÜnlük Alıntıyla Cevap Gönder
yoğunluğun diz boyu olduğu müthiş bir hafta Madde

sana yazmak istiyorum günlüğüm.. Melek
bugün yarınn ...

En Yukarı Git
Kullanıcının profilini görüntüle Özel mesaj gönder 09 Arl 2010 18:27
bezgin
Kullanıcı Eşyası

Beni Görmeye Alışın
Beni Görmeye Alışın

Avatar

Yaş: 31
Kayıt: 25 Eyl 2010
Mesajlar: 240
Nerden: iç anadolu
Teşekkür: 65

Durumu: Çevrimdışı

Ayışığı Günlüğü...~(^_^)~ Konu: Yanıt: GÜnlük Alıntıyla Cevap Gönder
evet evet yaz günlüğe bekliyor oda seni:)))

En Yukarı Git
Kullanıcının profilini görüntüle Özel mesaj gönder 09 Arl 2010 20:52
 
Yeni başlık gönder   Başlığa cevap gönder Sayfaya git: Önceki, 1, 2, 3, 4 ... 38, 39, 40, Sonraki
3. sayfa (Toplam 40 sayfa) [ 588 mesaj ]
Geçiş Yap:   

 
Bu forumda yeni başlıklar açamazsınız
Bu forumdaki başlıklara cevap veremezsiniz
Bu forumdaki mesajlarınızı değiştiremezsiniz
Bu forumdaki mesajlarınızı silemezsiniz
Bu forumdaki anketlerde oy kullanamazsınız